ما همه داریم تو اجتماع زندگی می کنیم و طبیعتا روزانه با هم صحبت های زیادی می کنیم
گاهی صحبت های روزمره و پیرامون مسائل روزانه زندگی گاهی صحبت های مهم و به قول معروف درگوشی و خیلی وقت ها هم که غیبت :)
هر کسی به صحبت کردن با دیگران احتیاج داره و اصلا یه جورایی آدم وقتی حرف دلشو بزنه انگار خالی میشه ولی همیشه هر حرفی رو به هر کسی نمیشه زد یا اصلا نباید زد
ولی خوب گاهی آدم کسی رو امین خودش می دونه و راز دلشو بهش میگه ولی ....
ولی امان از وقتی که رازداری برای طرف بی معنا بشه و خیلی راحت چشمشو ببنده و حرفتو به هر کسی بگه یا دهن لق باشه و همه جا رو پر کنه ...
خدارو شکره نه من رازی داشتم که به کسی بگم و لو بره نه راز کسی رو دارم که بخوام همه جا بگمش :)))
ولی حرف زیاد دارم که ..... نگم بهتره چون بازم به کسی اعتماد ندارم هر وقت اعتماد کردم ضربشو خوردم توصیه هم می کنم که شمام به هیچ کس اعتماد نکنید به هیچ کس حتی به کسی که بیشترین اعتمادو بهش دارید حتی....
..................
منبع: ...... (گفت نگم :)
*
خیلی سخته
خیلی سخته که یکی بشه تموم باورت و یهو خراب بشه روی سرت
خیلی سخته یکی رو اندازه تموم دنیا قبول داشته باشی ولی خیلی آسون دنیاتو خراب کنه
حالا می فهمم که فقط باید خودم باشم خود خودمم ..
هیچ وقت سعی نکنم مثل کسی باشم یا دنبال کسی برم تاره می فهمم ...
تازه می فهمم که آدم ها رو کجا بشناسم و همین طوری کسی رو قبول نکنم ...
تازه می فهمم این شرایط زمانی و مکانیه که دست آدم ها رو، رو می کنه
دستی هم که رو بشه باید ازش امید بست باید قطعش کرد......
فهمیدن این که چطور آدم ها رو بشناسم برام خیلی گرون تموم شد
اینو از من داشته باشید که باوری رو که خراب بشه رو دیگه نمی شه ساخت پس تا می تونید باور کسی نشید و کسی رو باور و همه زندگی خودتون نکنید چون حالا من موندم انگشت به دهن گذشته با یه باوری که داغونم کرد...
خودتون باشید فقط خود خودتون
*
نوشته هایم را می خوانی و می گویی چ زیباست ...!!! ......................................................
راستـــــی مگر درد های آدم ها زیبا هستنــــد؟؟؟!!!.......................................
*** دلنوشتــــــه های شکـــــرانه ***
